Selehattin GÜZEL

19 Şubat 2012 Pazar

Dost acıyı başka türlü duyar

Yazar Arşivi   /   Bu sayfayi yazdir

Lisede öğrenciyken sosyoloji hocamız İsmet Gülyiyen, beni sözlü sınava kaldırmıştı: “Evladım sana bir deyim bir de atasözü soracağım, onları cevapla.” dedi.

Soru 1: “Dam üstünde saksağan vur beline kazmayı.” Bu deyimin cevabını bilmiştim.

Soru 2: “Şam’da bir düğün olmuş herkes keyfi keyfine.”

Hiç böyle bir atasözü duymamıştım.

Düşünmüş, taşınmış, bu atasözüne bir anlam verememiştim. Şam, Suriye’nin başkentiydi ama; gerisini bir şeye benzetememiştim.

“Evladım 2. soruyu bilemedin otur.” dedi. Aynı soruyu sınıfa sordu, kimse bilemedi.

Meğer bu sözün anlamı şöyleymiş:

Kalabalık şehir yaşamı, toplumun bütün gelenek ve göreneklerini, örf ve adetlerini yok ediyormuş. Mesela köyde bir düğün olduğunda üç gün üç gece bu düğünün keyfini herkes yaşıyormuş. Sevinçler, coşkular ortak yaşanırmış.

Köyde bir cenaze olsa herkes mateme girermiş ve üzülürmüş. Şehir yaşamı, köy yaşamı gibi değil. Şimdiki gençlerin birçoğu belki de köy ve kasaba yaşamını bilmiyorlardır.

Şehir yaşamında aynı apartmanda oturanlar neredeyse birbirini tanımıyorlardır.

Bir evde cenaze olduğunda o evde yas varken başka dairelerde oturanlar kendi keyfine bakarak yaşamlarını sürdürüyorlar.

Yani ateş düştüğü yeri yakıyor.

Bunları şunun için söylüyorum;

İzmir Büyükşehir Belediyesi’ne yapılan operasyon sonucunda onlarca belediye çalışanı ve bürokrat içeri alındı. Aileler kan ağladı. Eşler, çocuklar acılar yaşadı.

Aziz Kocaoğlu, büyük sıkıntılar yaşadı. Hatta savcının iddianamesine göre ‘ çete reisi’ imiş.

Çete ve çete suçu ile yargılanmak ağır bir itham.

Hazırlanan iddianameyi okumuştum. Bu iddianamede:

Zimmet suçu var mı?

Rüşvet suçu var mı?

Kendisini ve yakınlarını zenginleştirme belirtisi var mı?

Yok böyle iddialar.

Sızlayan vicdanların sesi için yapılacak bir şey var mı?

Tek bir şey var. Onu da devletin adaleti yapar.

Hukukun üstünlüğünü görmek.

“Hukukun vicdanını sezmek…”

İzmir’de 28 belediye CHP’nin. Yirmi sekiz belediye başkanı var.

Otuz ilçe başkanı var. İlçelerin yönetimleri var. İl genel meclisi üyeleri var.

CHP’nin çok sayıda belediye meclis üyeleri var.

İzmir’de böylesine güçlü bir CHP örgütü, Aziz Kocaoğlu’na ne kadar destek verdi?

Böylesine bir çoğunluğu elinde bulunduran İzmir CHP Örgütü, bu vahim olaylar gelişirken yeterince birlik ve beraberlik gösterebildi mi?

Toplumsal destek sağlayabildi mi?

Aziz Kocaoğlu’nun yanında olabildi mi?

Kan ağlayan tutuklu yakınlarına gidilebildi mi?

Onların dertlerine ortak olunabildi mi?

Bazı belediye başkanlarını ve milletvekillerini tenzih ediyorum. Bu süreçte Aziz Kocaoğlu’nun yanında yer aldıklarını yakinen biliyorum.

Ateş düştüğü yeri yakarmış. Gerisi yalan… Gerisi teferruat…

Sözüm o ki:

İzmir Büyükşehir Belediyesi’nde yaşanılan bunca acıda, acıyı çekenler yeterince

yalnız bırakılmıştır. CHP’nin siyasi güç erkleri yeterince birlik sağlayamamıştır.

Şam’daki düğün gibi herkes keyfi keyfine…

 

 

 

Önceki Yazıları

17 Mayıs 2012 PerşembeCHP İzmir İl Kongresi’ne dair...

10 Mayıs 2012 PerşembeAsla vazgeçmemeli…

03 Mayıs 2012 PerşembeDibe vuran işçi hakları...

26 Nisan 2012 PerşembeHalka doğru…

19 Nisan 2012 PerşembeAdaletsiz kuvvet...

12 Nisan 2012 PerşembeÖğretmenlik yücedir

05 Nisan 2012 PerşembeHukuku hep isteyelim…

29 Mart 2012 Perşembe“Vicdanın karşısında hiçbir şey yapmamak”

22 Mart 2012 PerşembeGerilen bir Türkiye değil!

15 Mart 2012 PerşembeBornova ve Bayraklı’ da ilçe kongrelerine dair

11 Mart 2012 PazarHukuk varsa

08 Mart 2012 PerşembeSiyaset herkesi ilgilendirir

04 Mart 2012 PazarCHP tüzük kurultayını algılamak

01 Mart 2012 PerşembeGözü görenlerle, izanı duranlar…

23 Şubat 2012 PerşembeAtanmışlar ayrılığı egemendir

19 Şubat 2012 PazarDost acıyı başka türlü duyar

16 Şubat 2012 PerşembeKültürel kimliğimiz yok edilemez..

09 Şubat 2012 PerşembeCHP’de çifte kurultay sancısı

02 Şubat 2012 PerşembeTüzük demokrasi getirsin

26 Ocak 2012 PerşembeCHP’de delege seçimleri