Bilal EYÜBOĞLU

21 Şubat 2012 Salı

Sevgi zaman seçmez

Yazar Arşivi   /   Bu sayfayi yazdir

 Bu yazımı, 14 Şubat “Dünya Sevgiler Günü”nde yayımlamak isterdim. Ancak sevginin güncellik tanımadığını düşünerek çok hoş bir sevgi kıssasını, bir hafta gecikmeli olarak sizlerle paylaşmak istiyorum.

Öyle inanıyorum ki, günümüz insanının en büyük açlığı, sevgi açlığıdır. Çoğu insanımız gerçekten o kadar sevgi yoksunudur ki, kendisini bile gerçek anlamda sevmekte zorlanır. Eğer sevebilseydi, hiç sevgisizlikten yüreğini ince bir sızının için için kemirmesine izin verir miydi?

Temel sorun, kişinin, beslendiği sevgi duygusunun tılsım ve vazgeçilmezliğine inanmasıdır. Mevlâ’nın oğlu Sultan Veled ne güzel söylemiştir: “Aşksız canı ölü bilmek gerek!”

Bu yazımda soyut güzellemeler yapmak yerine, sevginin erişilmez tat ve güzelliğini, “Sevgi Dede“ adında bir “kıssa” ile paylaşmak istiyorum.

İşte “Sevgi Dede” kıssası:

Bir akşam, yoksul evlerden birinin kapısı çalınır. Kapıyı evin küçük kızı açmıştır. Küçük kız elleri asalı, aksakallı, güleç yüzlü üç yaşlı dede ile karşı karşıya gelir.

Dedelerden biri, küçük kıza der ki, ‘Yavrum, bak tanıtayım: Bu, “Sağlık Dede” dir. Sağlığı temsil eder. Bu, “Varlık Dede” dir. Varlığı temsil ediyor. Ben de “Sevgi Dede” yim. Sevgiyi temsil ederim. Birimiz, bu akşam sizin eve konuk olmak isteriz. Var git, anne babana sor, hangimizi isterseniz, evinize o misafir olacak.’

İçeri koşan küçük kız, yaşlı anne babasına konuşmayı aktarır. Annesi der ki, ‘Yavrum, biliyorsun, hastalıklıyım. Madem Lokman Hekim kapımıza kadar gelmiş, bu fırsatı kaçırmayalım. İyisi mi sen Sağlık Dede’yi buyur et!’ Yaşlı baba ise, ‘Yavrum, baksana Hızır İlyas gelmiş yoksul kapımıza. Durma, Varlık Dede’yi çağır haydi!’ der.

Küçük kızlarının huysuzlandığını gören sevecen anne baba, konuk seçme hakkını ona bırakır ve baba kızıyla birlikte karşılamaya çıkar.

Küçük kız, sevinç içinde, konuk olarak Sevgi Dede’ yi çağırır.

“Sevgi Dede” eve girince, ardından eve “Sağlık Dede” de girer, “Varlık Dede“de.

Konukları kapıda karşılayan yaşlı baba telaşlanır. ‘Affola!’ der. ‘Çocuk, sadece birisini çağıracağız diyerek, bizi yanılttı. Bu yüzden Tanrı misafirlerinin hepsini çağırmada kusur işledik.’

Gülümseyerek aksakalını sıvazlayan “Sevgi Dede”, babaya şöyle seslenir: “Hayır hayır, küçük kız yanlış yapmadı. O, öncelikle “Sevgi Dede“ yi buyur etti. Eh, sevginin girdiği yere elbette sağlık da girer, varlık da!”

 

Önceki Yazıları

15 Mayıs 2012 SalıDünyanın yeni yörüngesi internet

08 Mayıs 2012 SalıBir daha EXPO 2020 (5)

01 Mayıs 2012 SalıBilişim devrimi ve Fatih Projesi

24 Nisan 2012 SalıÇağlara Sığmayan Bilge: Mevlâna

17 Nisan 2012 SalıAdalet perisinin keskin kılıcı

10 Nisan 2012 SalıCumhurbaşkanımızdan demokrasi mesajları

03 Nisan 2012 SalıYaşamaya değer

27 Mart 2012 SalıToplum önderliği budur sayın Valim

20 Mart 2012 SalıAdres bildirmemenin artık cezası var!

13 Mart 2012 SalıCana can katmak (2)

06 Mart 2012 SalıKadına zorbalık

28 Şubat 2012 SalıNeredesin ey sağduyu?

21 Şubat 2012 SalıSevgi zaman seçmez

14 Şubat 2012 SalıEy dürüstlük nerelerdesin?

07 Şubat 2012 SalıÇek Yasası’nın çektirdikleri

31 Ocak 2012 SalıHiç yakışmadı Fransa

24 Ocak 2012 SalıAdalet perisini hançerlemeyelim

17 Ocak 2012 SalıBir çınar devrildi

10 Ocak 2012 SalıYeni yıl, yeni umut demektir

03 Ocak 2012 Salıİzmir’e bu yakışır