Göçle gelen yabancı nüfus, genelde eğitim ve beceri eksikliğine bağlı olarak geldiği kentlerde en düşük sosyo-ekonomik yapıyı oluşturmaktadır. Söz konusu düşük sosyo-ekonomik durum, etnik grupların işgücü piyasasında kendilerine yer edinememelerine ve ‘serbest meslek’ sahibi olma yönünde arayışa girmelerine neden olmaktadır. ‘Serbest meslek’ sahibi olma yönündeki bu eğilim “etnik” ya da “göçmen girişimciliği” olarak adlandırılmaktadır

Etnik girişimciler sonsuz iş yaratma potansiyelleri ile i) kentsel ekonomik yaşam içinde farklı yaklaşımları ve işletme stilleri ile kendi kültürel çeşitliliklerini yansıtmakta, ii) kentsel canlanma ve yerel ekonominin gelişimi için pek çok fırsat sunmakta, böylece ekonomik ve kültürel çeşitliliği arttırmakta, işsizlik ve sosyal dışlanmayı azaltmakta, etnik grup içindeki genç neslin sorunlu işgücü durumuna çözüm getirmekte ve etnik grupların yaşam standartlarını yükseltmektedir.

Etnik girişimcilerin işgücü piyasasına artan katılımı ve bu eğilime paralel olarak etnik grupların sahip oldukları işlerin artan sayısı girişimcilik içinde özel bir ilgi alanı olarak ‘etnik girişimcilik’ kavramının gelişmesine neden olmuştur. Bu yeni kavram geçmiş yıllarda sosyal bilimler içinde, sosyoloji, işletme, ekonomi ve coğrafya gibi disiplinlerce üzerinde çalışılan önemli bir araştırma alanı haline gelmiştir. Bu çalışmaların çoğunda, etnik girişimcilerin kritik başarı ve performans koşulları ile etnik girişimcilik için fırsatlar ve engeller tanımlanmaya çalışılmıştır. Yapısal faktörler (sosyal dışlanma ve ayrımcılık, piyasalara zayıf erişim ve yüksek düzeydeki işsizlik), kültürel faktörler (özel değerler, beceriler ve sadakat, esneklik, kişisel motivasyon, çok çalışma, kendi etnik grupları ile enformel network bağlantıları gibi kültürel özellikler) ya da bu faktörlerin bileşimi tanımlanan etkileşim modeli bazı çalışmalarda incelenmiştir.

Etnik ya da göçmen girişimciliğini anlamak üzere yapılan çalışmalarda etnik girişimlerin başarısı ve sürdürülebilirliği bazı temel sorular çerçevesinde değerlendirilmektedir:

• Motivasyon ve yönlendirici faktörler

• İşgücü ve sermaye koşulları

• Müşteri ilişkileri

• Cinsiyet ve kuşak farklılıkları

• Etnik zincirleri kırma stratejileri (break out strategies)

Sosyal dışlanma, ayrımcılık, eğitim ve beceri eksikliği, yüksek düzeydeki işsizlik ve kültürel faktörler artan sayıda göçmeni etnik girişimciliğe itmektedir. Başka bir deyişle, zayıf sosyo-ekonomik pozisyonları göçmenleri girişimciliğe yönlendiren temel faktörlerdir. Etnik ve sosyal networklerin varlığı da göçmenlerin girişimciliğe yönlenmelerinde önemli rol oynamaktadır.

Genelde etnik girişimler, kendi etnik gruplarından işgücüne ve özellikle de aile işgücüne dayanmaktadır. Pek çok saha çalışmasının sonuçları etnik girişimcilerin işlerini genellikle enformel üretimin kendilerine rekabet üstünlüğü sağladığı sektörlerde ve etnik networklerinin kendilerine enformel bir şekilde iş yapma ve bilgi değişimi fırsatları verdiği yerlerde kurduklarını göstermektedir. Etnik girişimler, kendi etnik gruplarından müşteriler üzerine odaklanma ve etnik ürünler, hizmetler ve iletişim kanalları ile faaliyetlerine başlamaktadır. Dolayısıyla, başlangıçta etnik girişimcilerin çoğunun yönelimi içsel olmaktadır. Bu içsel yönelim ve etnik network içindeki karşılıklı güven, bir yanda, kredi, işgücü ve daha güvenli bir pazar ortamı sağlamakta, öte yanda ise, etnik firma ile müşterileri arasında ortalamanın üstünde bir sadakat yaratmaktadır. İçsel yönelim, geleneksel sektörler, etnik çalışanlar ve etnik müşterileri içeren geleneksel iş stratejileri etnik girişimciler için güvenli bir ortam yaratmaktadır.