Suriyeli anne, açtığı okulda yetim ve engelli çocukları büyütüyor

Eşini ve çocuklarını kaybeden Suriyeli anne, açtığı okulda yetim ve engelli çocukları büyütüyor

Eğitim 28.09.2021 - 17:19 28.09.2021 - 17:25

Suriye'nin kuzeybatısındaki İdlib ilinde Rusya'ya ait savaş uçaklarının iki farklı saldırısında eşini ve iki çocuğunu kaybeden Vaad el Tamir, açtığı anaokuluyla iç savaş ortamında imkansızlıklar içindeki engelli ve yetim çocukları yetiştiriyor.

Aynı zamanda avukat olan Vaad el Tamir, eşini ve çocuklarını kaybettikten sonra İdlib'in güney kırsalındaki Ihsım beldesinde anaokulu açtı.

Tamir, burada Beşşar Esed rejimi ve destekçilerinin saldırıları nedeniyle zorla yerinden edilen çocukların yanı sıra yetim ve engelli çocuklara ücretsiz eğitim veriyor.

Suriyeli anne, açtığı okulda yetim ve engelli çocukları büyütüyor_

Aralık 2015'te savaş uçaklarının saldırısında eşini kaybeden 6 çocuk annesi Vaad el Tamir,  eşinin ölümünün kendisi için şoke edici olduğunu söyledi.

Eşiyle sevgi dolu ve mutlu hayatı olduğunu belirten Tamir, "Eşimle çok iyi bir aile yapısı kurmuştuk, eşim bir babadan öte bir kardeşti ve çocuklarım babalarına bağlılardı." dedi.

Tamir, henüz eşinin ölümünün şokunu atlatamadan, bir yıl sonra yine Rusya'ya ait savaş uçağının evlerine düzenlediği saldırıda iki kız çocuğunu daha kaybettiğini belirtti.

"Kızımı öldüren füzenin sesini daha unutamadım"

Tamir, "Kızım Şam lise sonda okuyordu. Derslerine çalıştığı sırada uçak saldırısında öldü. Şam'ın, en son 'Anne' diye çığlığını duydum. Kızımı öldüren füzenin sesini daha unutamadım. Bir anda kıyamet koptu sandım." ifadesini kullandı.

Hikayesi anlatırken zorlanan Tamir, 3 yıl önce yaşadığı anları unutamadığını ve hava saldırılarının sürekli gözünün önünde canlandığını dile getirerek o anları şöyle anlattı:

"Saldırı sırasında evimizde oturuyorduk. Bir anda binanın sallandığını hissettik. 'Beni kurtar anne!' diye çığlıklar duydum. 3 yaşındaki oğlum Ahmet molozların altından çıkamıyordu. Bağırıyordu. Ben de enkaz altındaydım, kurtulup onu kurtarmak istiyordum ama nefes alamıyordum. Vücuduma oksijen gitmiyordu. Uzun uğraşlar sonunda üzerime yıkılan duvarın altından çıkmayı başardım. Sadece 3 yaşındaki oğlum Ahmet'i görüyordum, kızlarım Şam ve Rama'yı aramaya başladım. Bulamayınca deliye döndüm. Haykırıyordum ama sesimi duyan kimse yoktu."

"Kızımı öldüren füzenin sesini daha unutamadım"

Tamir, "Kızım Şam lise sonda okuyordu. Derslerine çalıştığı sırada uçak saldırısında öldü. Şam'ın, en son 'Anne' diye çığlığını duydum. Kızımı öldüren füzenin sesini daha unutamadım. Bir anda kıyamet koptu sandım." ifadesini kullandı.

Hikayesi anlatırken zorlanan Tamir, 3 yıl önce yaşadığı anları unutamadığını ve hava saldırılarının sürekli gözünün önünde canlandığını dile getirerek o anları şöyle anlattı:

"Saldırı sırasında evimizde oturuyorduk. Bir anda binanın sallandığını hissettik. 'Beni kurtar anne!' diye çığlıklar duydum. 3 yaşındaki oğlum Ahmet molozların altından çıkamıyordu. Bağırıyordu. Ben de enkaz altındaydım, kurtulup onu kurtarmak istiyordum ama nefes alamıyordum. Vücuduma oksijen gitmiyordu. Uzun uğraşlar sonunda üzerime yıkılan duvarın altından çıkmayı başardım. Sadece 3 yaşındaki oğlum Ahmet'i görüyordum, kızlarım Şam ve Rama'yı aramaya başladım. Bulamayınca deliye döndüm. Haykırıyordum ama sesimi duyan kimse yoktu."

Yorumlar