16.05.2014, 21:00

Yastayız...

Soma...¶

Türkiye’nin en büyük maden facialarından birine sahne oldu kömür karası yüzlerin diyarı...

“İnanın bir şey hissedemiyorum şu an.

Sadece kaç kişiyi kaybettik ona yanıyorum...

“Ne zaman acımızı yaşayacağız biz?” ona yanıyorum...

Nereden başlayacağımı bilemiyorum...

Ne yapacağımı, ne düşüneceğimi bilemiyorum...

İnanın, ruhum derinlerde...

Ruhum hüzün dolu...

Ruhum kırılgan...

Üzgün...

Çok üzgün...

Ancak yetmiyor...

Dizilse de sıra sıra, ardı ardına kelimeler yetmiyor içimizin acısını anlatmaya...

Yetmiyor, yine de yetmiyor o derin acıya...

*

Hayatımda ilk defa köşeme ne yazacağımı bilemiyorum...

Sadece tek bildiğim milletimizin ortak matemi var.

Yasımız var...

Yerin metrelerce altında yatanlar var...

Yakınlarını bekleyen ailelerin feryatları var...

Yürekleri dağlayan ağıtlar var...

Analar var, ancak çocukları artık yok...

Yaralı olarak kurtulmuşken bile ölen arkadaşlarına ağlayan ‘insan’larımız var...

 

*

Büyük bir ağacın dalları gibiyiz birbirimize bağlı...

Ateş düştüğü yeri yakıp kül etti, fakat yüreklerimizi de dağladı...

 

Rakamlar arttıkça ölenlerin insan olduğunu unuttuk...

Aslında hepimiz, toza dumana boğulduk...

 

İnsan değil rakam verdik toprağa biz...

‘O kadarcık’dı değerimiz...

 

 

Yorumlar

Gelişmelerden Haberdar Olun

@